Autorit

Afegelopen zondag zijn we me t de auto een eindje landinwaarts gereden. Als je afslaat op de hoofdweg zit je al snel in wat ruiger gebied. Er zijn links en rechts af en toe boerderijen afgewissled met sinnasappel boomgaarden.

We hebben een huis!

Onze zoektocht naar een huis is eerder over dan we dachten. Het eerste huis waar we naar zijn gaan kijken was eigenlijk te groot en te luxe voor ons. Bovendien waren er veel mensen die het wilden hebben. We gingen er al niet meer van uit dat wij het zouden krijgen. Maar toch werden we vrijdag gebeld dat we er 5 november in kunnen. Zoals gezegd is het vrij groot, drie slaapkamers met inbouwkasten, grote woonkamer met open keuken en natuurlijk een overdekt terras. Alles is net opgeknapt, er zitten een nieuwe keuken en badkamer in, met jacuzzi. Dit is de bovenverdieping. Het is een beetje als een dijkhuis. De onderverdieping is ongeveer tweederde van de bovenverdieping en hier bevindt zich nog een kleine studeerkamer, een washok, toilet, een garage en een open ruimte. Hier zijn geen grote ramen dus het is echt een bijruimte. De achtertuin is helemaal bedekt met gras, vandaar misschien de vraag van de verhuurder of we een grasmaaier hebben.

Het ligt in een goede wijk. Ons huis is klein in vergelijking met wat er allemaal nog meer staat. Als je voor het huis staat kun je Tuggerah lake zien (zie foto). Dan ligt rechts de Tasmanzee, die kun je zien vanaf ons terras. Wel met wat fantasie, in de verte. Het is 5 min fietsen naar de zee.

In eerste instantie hebben we een contract voor een halfjaar. De mensen van wie wij huren zijn voor hun werk ergens anders naartoe verhuisd en zijn van plan daar langere tijd te blijven. Dus het is heel waarschijnlijk dat we daarna een jaarcontract krijgen. We gaan 5 of 6 november verhuizen. Dat wil zeggen, we gooien onze koffers in de auto en rijden naar ons nieuwe huis. De spullen die in Nederland in een zeecontainer zijn gegaan zullen pas rond de kerst hier zijn. Het eerste wat we dus moeten kopen zijn een bed, een tuinset en een barbecue. O, ja en een grasmaaier.

S&B

Zomertijd!

Dit weekend is hier de zomertijd ingegaan, dus de klok is 1 uur vooruit gezet. In Nederland is de wintertijd ingegaan, dus de klok is daar 1 uur teruggezet. Bij elkaar is het tijdsverschil vanaf nu tot Maart 2008 10 uur (in plaats van de 8 uur die het daarvoor was).

Voor ons is dit wel fijn, want het werd hier om 18.30 al donker. Nu kunnen we ook 's avonds wat meer genieten van het mooie weer.
S&B

Regen

Het is al twee dagen grijs. Vannacht heeft het de hele nacht geregend en nu is het 1 uur en het regent nog steeds. Geen enorme wolkbreuken maar genoeg om spijt te hebben dat ik mijn paraplu in Nederland heb gelaten. Toch ben ik vandaag maar in een cafeetje gaan zitten met mijn macbook. Onderweg heb ik een paar foto's gemaakt van terrigal in de regen. Het is hier lente en dus zijn er allemaal bomen en planten die ineens in bloei staan. Overal zie je paarse rode en fel blauwe vlekken in het landschap. De foto met rechts het strand en in het midden de parkeerplaats is terrigal. Op die parkeerplaats kunnen we draadloos internet ontvangen. Rechts is het internet cafeetje waar ik deze weblog bij houd.

Dinsdag zijn we weer bij een huis gaan kijken. Het lag 2 minuten bij de zee vandaan dus dat beloofde wat, maar het was erg vervallen. Alles was vies en er was geen overdekt terras. Zo'n terras heb je hier echt nodig om zomers niet weg te branden en om je barbecue op te zetten natuurlijk. Aankomende zaterdag gaan we weer op huizen jacht. Dan gaan we ook kijken naar een auto want we hebben nog maar een week de huurauto.

Met Sander op zijn werk gaat het ook goed. Hij zou deze week in de fabriek meedraaien om het proces te leren kennen. Om in de fabriek te werken heb je speciale schoenen nodig. Helaas kreeg hij een blaar op zijn hiel van zijn nieuwe schoenen. Het werd zelfs zo erg dat zijn hiel rood en dik werd. We waren bijna naar de eerste hulp gegaan. Maar gelukkig ging het met icepacks en een drukverband na drie dagen beter. Hij kan nu zelfs zijn schoen alweer aan.

Foto's

Wij, voor het opreahouse in wind en regen.
Wij, voor de department of intergration.
Sander op zijn werk.
Wij, voor het hotel in malijsie.
Een hagedis. (toch thijs?)
Het strand in Terrigal waar we nu wonen.
Onze hotelkamer

Huizenjacht

Gisteren ben ik gaan praten met het ontwerp bureautje dat bij het bedrijf zit waar Sander werkt. Ik had in Nederland al een portfolio gestuurd maar daar had ik niks meer op terug gehoord. Nu blijkt dat ze op zoek zijn naar een net afgestudeerde grafisch vormgever. Ze fotograferen ook maaltijden en verpakkingen. Dus ik ga volgende week meelopen om te kijken of het klikt. Als dat het geval is krijg ik daar een baan. Ik zou dan drie dagen per week gaan werken en zowel gaan fotograferen en grafisch vormgeven. Wat wel raar is, is dat ik dan naar sander kan zwaaien. Hij zit tien bureautjes verderop!

We hebben al wel wat leuke huisjes gezien maar de procedure is erg lastig. Op zaterdag zijn er overal bezichtegingen. Dan kun je kijken en vragen stellen. Daarna moet je een hele waslijst invullen met gegevens, ze vragen zelfs of je een grasmaaier hebt. De eigenaar van het huis beslist dan wie het huis mag huren. Het huis waar we afgelopen zaterdag geweest zijn was erg goed geprijsd en er waren dus ook veel inschrijvingen. Als het niks wordt gaan we gewoon aankomende zaterdag weer verschillende huizen bekijken.
Zwembad van het hotel

Zondag waren we aan het strand en toen zag sander een walvis heel dicht bij de kustlijn. Ik keek natuurlijk net de andere kant op. Het is nu het walvissen seizoen dus we willen proberen om binnenkort ergens met een boot een tochtje te maken.
Gisteravond zagen we voor het eerst een grote spin. 7 cm. Hij zat gewoon op een hekje. Ik heb geen idee of het een giftige was maar we weten nu wel dat ze er echt zijn.

De eerste twee weken

Er is heel veel gebeurd in de laatste twee weken. Sander is alweer een week aan het werk en ik ben ook druk bezig.

Vanaf het begin:
Omdat we twaalf uur vertraging hadden kregen we een dag een hotel in Malijsie. We waren zo moe dat we alleen de omgeving van het hotel hebben gezien. Maar toch was het leuk om een keer op de evenaar te zijn geweest.

In Sydney werden we opgehaald door de Aussi shutle. Het was ongeveer een uur rijden naar ons hotel. Onderweg kwamen we hele stukken zwartgeblakerd bos tegen. De week ervoor was deze snelweg nog afgesloten vanwegen een bosbrand. Toch is het hier niet altijd warm. Tot nu toe is het twee dagen echt warm geweest, zo'n 32 graden. Maar er zijn ook dagen dat ik blij ben dat ik mijn winterjas heb meegenomen.

In de eerste week hebben we vooral veel dingen geregeld. Een bankrekening geopend, ons visum opgehaald in Sydney en de centralcoast verkend. De dag nadat we aankwamen zijn we bij sander op zijn werk gaan kijken. Een collega heeft ons om 8 uur 's morgens opgehaald en eerst twee uur door de omgeving gereden. Het is een aaneenschakeling van kleine dorpjes met als centrum het strand of een winkelcentrum. Zonder auto kom je hier nergens. Het is erg heuvelachtig dus fietsen is ook niet zo'n goed idee.

Sander's collega's zijn erg aardig. Ze geven ons allemaal handige tips. We zijn ook al twee keer bij iemand gaan eten. Dan krijg je om half 6 eerst stukjes wortel, selderij en dorito met een dip. Dan gaat de vrouw het eten klaarmaken en de man steekt dan de barbecue aan. Er wordt hier veel vlees gegeten en dan vooral schapenvlees. Rond tien uur ben je dan klaar met eten.

Vrijdag zijn we naar Sydney geweest. Dat deed me veel aan Londen denken. We hebben alleen de afdeling immigratie goed bekeken, zo'n drie uur lang. Natuurlijk zijn we even bij the operahouse geweest en in een botanische tuin. De rest komt later wel. Ik zou er graag wonen, want zodra je buiten Sydney komt zit je toch een beetje op het platteland. Maar als je in australie gaat wonen moet je natuurlijk in een vrijstaand huis bij het strand gaan wonen.

Het hotel waar we nu zitten ligt 5 minuten lopen van het strand. De natuur is echt prachtig. Het is een beetje alsof je in de dierentuin of een voliere woont. De papagaaien vliegen je om de oren. Tot nu toe zijn we nog geen dodelijk giftige beesten tegen gekomen.

Morgen gaan we op huizen jacht. Want een hotel is leuk maar je kunt er niet je hele leven blijven wonen, toch?