donderdag 27 november 2008

Sanders verjaardag

Dit is de taart die ik op het werk kreeg. Zoals jullie kunnen zien wordt Tweetie gerecycled!




















Vanmiddag weer naar de Blue Mountains! Daarover volgende week meer.

Sander

vrijdag 21 november 2008

Bregjes verjaardag

Het was een vreemde verjaardag...

dinsdag 18 november 2008

Ginger bread


Het is erg moeilijk om met 30 graden en zon een kerstgevoel te krijgen. Nep kerstbomen en een barbeque in plaats van gourmet doen het ook niet echt.

Dit weekend was het nog onwenniger toen bij ons in de kerk het jaarlijkse ginger bread house event plaats vond. Om drie uur 's middags was het nog gewoon een sporthal. Vijf minuten later waren er zo'n 30 gemeenteleden met kerstbomen, quilts, nep-zuurstokken, 27 tafels, kilometers sfeerlampjes en 350 pakketten met koekhuizen.


De vrijdagavond was het drukst bezocht. 200 vrouwen en net zoveel koekhuizen. Na een confronterend praatje van de dominee ging iedereen aan het werk. Ik was verantwoordelijk voor het inpakken van de huizen in cellofaan. Ik heb maar twee schoorstenen omgestoten.

Op zaterdag was het voor gezinnen. Dat duurde wat korter, vooral de jongens hadden het na een half uur wel gezien.














Hetzelfde weekend had ik ook drie van mijn tekeningen in een tentoonstelling. Helaas heb ik deze keer niks verkocht. Jammer, de volgende keer beter. Ik heb nu twee nieuwe tentoonstellingen om me op voor te bereiden.


Zondag ben ik naar een linnen party geweest. Je moet je een tupperware party voorstellen maar dan met handdoeken en beddengoed. Het was bij een vriendin dus ik moest wel gaan. Natuurlijk heb ik ook wat gekocht. Een lekkere grote badhanddoek.

Daarna ben ik met twee dames naar de film geweest. "The Woman." Die raad ik niemand aan. In de hele film kwam dus geen man voor. Wat is dat nou voor een chick flick? Maar we hebben het gezellig gehad. Sander heeft 's avonds voor ons gekookt.


Wat Sander verder nog gedaan heeft, daar heb ik geen idee van.

dinsdag 4 november 2008

Stukje geschiedenis



Dit weekend hebben we bij Wisemans Ferry gekampeerd (voor de Google-maps fans onder ons: Wisemans Ferry, NSW, Australia). Dit ligt niet zo heel ver bij ons vandaan, precies genoeg om er even lekker tussenuit te zijn. Daar waren we wel aan toe, na zo'n drukke tijd in Nederland...

Dit was niet de enige reden dat we graag naar Wisemans Ferry wilden. Deze plaats heeft namelijk een belangrijke plaats in de Australische geschiedenis. Het ligt aan een van de grootste rivieren van Australie, de Hawksburry River. Al snel na het begin van de kolonisatie door de Engelsen werd hier landbouw bedreven, waarmee Sydney bevoorraadt werd. Een stuk verderop in het Noorden, in de Hunter Valley, was ook een nederzetting. In het begin was hier geen goede weg naartoe, en daar wilden ze graag verandering in brengen.

Te voet werden verschillende routes uitgezet over de hoge kliffen die aan de andere kant van de rivier liggen. 2 mogelijke routes werden verder uitgewerkt. 1 ervan viel na een paar jaar al af, omdat die te stijl en bochtig werd bevonden. Maar de andere is uitgebouwd tot -voor die tijd- een snelweg. Nu praten we hier over +/- 1820, dus machines hadden ze in die tijd nog niet. Alles moest met de hand gedaan worden, en wie kon dat klusje beter opknappen dan de Engelse gevangenen?


En zo werden er dus honderden gevangenen aangerukt uit Sydney. In 6 maanden stampten ze een stuk weg uit de grond, volgens de modernste technieken uit die tijd: afwatering werd ingebouwd, stukken rots werden gespleten of opgeblazen, en grote delen werden zelf overhangend gebouwd, steunend op grote pilaren. Het leven was geen pretje toen, en er zullen ongetwijfeld slachtoffers bij gevallen zijn. Soms zie je nog dingen die ons aan de gevangenen herinneren: ze hieuwen hun initialen uit in de rotsen, of er werden bankjes gemaakt.

Het bijzondere is dat dit alles nog bijna in takt is gebleven. Binnen de kortste keren waren er namelijk nieuwe routes naar het noorden, dichter langs de kust, die meer gebruikt werden. Planmatig was het dus eigenlijk een mislukking. Al snel werd de weg alleen nog maar gebruikt voor plezierverkeer, en in 1990 werd de weg definitief afgesloten. Alleen wandelaars mogen er nu nog op. Zoals wij! 10 km de weg op, en daarna via de andere route die aanvankelijk was uitgezet weer terug. Dwars door het schitterende Eucalyptusbos op de kliffen.


We hopen op deze manier nog veel van onze omgeving te kunnen verkennen. Je hoeft hier echt niet ver weg te gaan om mooie dingen te zien!

S&B

zondag 26 oktober 2008

Een Aussie weekend

Op donderdag hadden we een blackout. Bregje zat lekker met de kachel aan toen om half zes de stroom uitviel. Dat betekend geen kachel maar ook geen kookplaat. Van veel mensen hadden we gehoord dat het best een paar uur kan duren. Dus moesten we wel uit eten. Gelukkig was de stroom weer aangesloten toen we om half negen thuis kwamen.

Het weekend was voor ons allebei erg druk. Bregje had een tentoonstelling bij Nick thuis. Zijn vrouw studeerd kunst en had haar huis opengesteld voor aboriginal kunst en een paar kunstenaars van de Central Coast. Vrijdag avond was de opening met hapjes en drankjes. Bregje heeft toen haar eerste tekening verkocht! Zaterdag en zondag zijn er ook nog wel wat mensen langs geweest maar er is toen niks meer verkocht.


Op www.BregjeMolenaar.nl is meer te zien








Sander heeft zaterdag z'n eerste kricket wedstrijd gespeeld. Het team van onze kerk had nog een extra man nodig. Dat Sander maar een keer naar een wedstrijd gekeken heeft en er verder niets van af weet maakte niet uit. Ze begonnen om half 1 en het was pas om half acht klaar. Gelukkig hadden ze wel gewonnen.

En op zondag avond nog een leuk nieuwtje: We hebben er een nieuw nichtje bij! Tirsa Linde Bel

zondag 19 oktober 2008

1 jaar in Australie

Afgelopen week was het op de kop af 1 jaar geleden dat we naar Australie verhuisden. Toen we na onze vakantie in Nederland weer terug gingen, moesten we vaak denken aan die tijd, en aan hoe het nu zo anders is. We weten nu waar we naartoe gaan: ons huis, onze omgeving, onze nieuwe vrienden, onze nieuwe kerk. Zo veel minder onzekerheden. Het voelde dus meer alsof we terugkwamen van vakantie, in plaats van op vakantie gaan.

Dat betekende dus wel dat we weer direct aan de slag konden. Sander weer op het werk, waar hij direct een crisis vergadering in kon. En Bregje weer bij de Salvo's en alle andere dingen waar ze bij betrokken is. Een daarvan is trouwens dat ze een ochtendje in de week mee gaat helpen op het kantoor van de kerk. Daar begint ze deze week mee.

Vandaag zijn we voor het eerst weer naar het strand geweest. Het was 27 graden, maar het water was nog frisjes. Van Tim mocht Sander een wetsuit en bodyboard lenen. Daar kan hij de komende weken op oefenen. Gisteren zijn we met vrienden gaan ontbijten en koffie drinken, hier in Bay Village. Lekkere pancakes...


Ook weer veel 'kindernieuws': bij vrienden in Zutphen werd de kleine Kas Maartenszoon geboren. En het wachten is nu op de volgende bij Sanders broer...

We willen nog even iedereen bedanken bij wie we tijdens onze vakantie geweest zijn. Bedankt voor al het lekkere eten, de bedden, en alle goede gesprekken. We gaan jullie weer missen!

Tot de volgende keer (ook weer in het Nederlands!)

Sander en Bregje

vrijdag 10 oktober 2008

We are back!


Yes, we are finally back! Actually, we've been back for a week already, but we couldn't find the time to write. We had our new internet connected on Thursday, so even if we had had the time it would not have been easy.

Anyway: we had a great time in Singapore! Shorter than expected: Sander made a mistake when booking the tickets. The plain left on the 4th of October at 00.30. Which meant Friday, not Saturday! The 00.30 time confused him. Fortunately we found out as soon as we arrived, so we could adjust our plans a little bit. Which meant we did not take a day 'off', but went sightseeing straight away.



It was hot and humid, and very sweaty. But public transport is great there, and the city is relatively small. Only the Botanical gardens with it's magnificent Orchard garden was a bit out of the center.


We came home exhausted, and we both suffered from a bit of jet lag. Because we came home a day early, of course that meant we had an extra day to adjust. We found out that a day before we arrived it had been 35 degrees here! That's certainly promising for summer.

We hope you enjoyed our little English weblog. We'll switch back to Dutch now, but feel free to drop by if you like to see some pictures, or brush up on your Dutch!

Sander & Marije