bosbranden

Als het te heet wordt is er een groot risico op het ontstaan van bosbranden. Om dit te voorkomen branden ze stukken bos gecontroleerd af. Hierdoor verdwijnt al het losse brandbare materiaal zoals blad en dode takken. Een groot deel van de bomen heeft deze hitte zelfs nodig om de dennenappels te laten openen. Als er geen brand was zouden deze bomen na verloop van tijd uitsterven. De gecontroleerde bosbranden zijn minder heet, waardoor de bomen alleen schroeien en er na een paar weken alweer groene blaadjes aan zitten. Deze wolk zagen we zondag op weg naar huis. Het was in een stuk natuur vlak achter het bedrijf waar Sander werkt.

Pasen en camperen

Aboriginal rots tekeningen

Op tweede paasdag zijn we op zoek gegaan naar rots tekeningen. In het gebied waar wij wonen hebben veel Aboriginals geleefd. Ze gebruikten de tekeningen om aan te geven waar en op welke manier er het beste gejaagd kon worden. Op internet hadden we een plattegrond geprint van een lokatie waar deze tekningen te vinden zouden zijn. Ergens aan de kant van de weg moesten we het bos inlopen. Ze zijn erg moeilijk te vinden maar het is erg leuk als je ze dan ontdekt. Eerst zie je alleen een klein gedeelte maar als je dan beter kijkt kun je ze goed herkennen. De tekeningen zijn op de grond uitgekerft in zandsteen. Vaak zijn ze een paar honderd jaar oud en dus al een beetje vervaagd.


Afgelopen weekend hadden we een verlovingsfeestje in Gerrigong. Dat is drie uur rijden naar het zuiden vanaf hier. Omdat we zo ver moesten rijden wilden we daar overnachten. Dus met de tent en campingspullen zijn we zaterdagochtend vertrokken. Na het feest hebben we onze tent opgeslagen op een camping in een natuurpark. Er was geen drinkwater maar gelukkig wel een barbecue bij elke plek. Vanaf de camping kon je zo naar het strand lopen. Het water is nog warm en het hele weekend hadden we goed weer. Zaterdag avond hebben we naar de sterren gekeken. Omdat er praktisch geen licht vervuiling is kun je de melkweg heel duidelijk zien. In de verte trok er een onweersbui voorbij wat ook heel spectaculair was. 's Nachts was het veel kouder dan we gedacht hadden maar het was nog goed te doen. Toen we om 8 uur wakker werden en uit het raampje keken stond er een vos voor onze tent.

Nadat we gezwommen hadden zijn we naar Minnamurra Rainforrest gereden. Dat is een regenwoud waar ze een loopbrug doorheen gebouwd hebben. In twee uur kun je het hele pad rondlopen. Onderweg kom je oeroude bomen, lianen, wurglianen en een hele hoge waterval tegen.

Daarna zijn we naar Kiama gereden om naar een blowhole te kijken. Dat is een gat in een stuk rotsen aan de kust waardoor de zee water omhoog spuit. De zee was erg rustig dus er gebeurde niet veel. Toevallig kwam er wel net een groep dolfijnen langszwemmen. Die zwemmen de kust op en neer op zoek naar eten.

Water restricties

Vanwege de droogte die hier al bijna 4 jaar heerst, zijn er water restricties van kracht. Die restricties zijn er in verschillende gradaties, van 1 (licht) tot 6 (zwaar).

Toen wij in Australie aankwamen, was niveau 4 van kracht. Dit was al een tijdje zo, ze waren de zomer ervoor (dus de zomer van 2006/2007) net niet naar niveau 5 gegaan. Aangezien de dammen in de winter niet erg bijgevuld waren, zag het er naar uit dat we in deze zomer wel naar niveau 5 zouden gaan.

Maar La Nina had iets anders in gedachten. De afgelopen 6 maanden is er voor Australische begrippen zeer veel regen gevallen. Omdat iedereen gewend is aan niveau 4 restricties, wordt er ook maar weinig water gebuikt. Gevolg: de dammen hebben ruim de dubbele hoeveelheid water vergeleken met vorig jaar. De hele tijd is niveau 4 gehandhaafd, maar nu is het einde in zicht: per 1 april gaan we naar niveau 3!

Aangezien water restricties in Nederland een bijna onbekend fenomeen zijn, volgen hieronder een paar voorbeelden wat je wel en niet met kraanwater mag doen bij niveaus 3 en 4.

Buiten planten water geven: N4 verboden; N3 met een gieter, tuinslang verboden
Zelf auto wassen: N4 verboden (alleen met een doekje je ruiten doen); N3 met een emmer of met een tuinslang met watersparende kop, alleen toegestaan OP het gras
Je nieuwe zwembad OPvullen: N4 verboden; N3 verboden (ha!)
Je zwembad BIJvullen: N4 verboden; N3 met een emmer toegestaan

Mensen hebben allerlei manieren gevonden om zo min mogelijk last te hebben van de restricties. Zo staan er overal watertanks die regenwater opvangen (wij hebben er ook 2). Ook vangen veel mensen het eerste water uit de kraan op als ze warm water tappen. Dit gebruiken ze dan om de plantjes water te geven.


Oh ja, om een idee te geven wat niveau 6 is: je mag dan per persoon maar 100 liter per dag gebruiken. Al het watergebruik buitenshuis is verboden. Steeksproefsgewijs gaan ze bij huizen langs om de meterstand op te nemen. Ze komen dan na een week terug om te kijken hoeveel je gebruikt hebt, en om te vragen hoeveel mensen er in het huis wonen. Ga je dan over die 100L pp per dag heen, krijg je een fikse boete! Ik hoop niet dat we dat ooit mee hoeven te maken!

zomer

De zomer is officieel voorbij maar de laatste twee weken voelt het voor het eerst echt zomers. Het is zonnig en warm met af en toe onweer. En gelukkig heel weinig regen. Daar genieten we nu extra van. Vandaag (zaterdag) hadden we het plan om the Hunter Vally in te trekken. Dat is een wijnstreek ongeveer anderhalf uur rijden hiervandaan. Ze hebben daar ook mooie sier tuinen aangelgd die wij graag willen zien. Helaas heeft Sander vanmorgen zijn nek verdraaid en kon geen kant meer op. Dus we moeten het uitstellen.
We hebben het terras wat gezelliger gemaakt met een paar planten, een limoen en een citroen. Ook kan de tuinset nu definitief naar buiten omdat we een eettafel en stoelen hebben gekocht.


Verder valt er heel weinig te vertellen. Sander is lekker aan het werk en ik ben nog steeds op zoek naar werk. We zijn bezig met het uitzoeken van een kerk. Er zijn twee kerken waar we wat beter naar willen kijken en daarna maken we een keus. Een ervan is the Dutch Reformed church waarin 80% nederlandse (voor)ouders heeft. Het is heel vreemd om dan in de liturgie te lezen dat Hans en Anja de zangleiding hebben. Een vrouw van tachtig stelde zichzelf voor als Joke. Ze was al meer dan vijftig jaar in Australie maar had nog steeds een houterig nederlands accent.
De ander is een evangelische kerk.

De zoektocht op zich is ook al leuk. Mensen zijn hier veel gastvrijer. Zodra je binnenstapt zijn er mensen die je welkom heten. Ze zijn geintereseerd en willen vanalles weten. Vaak kennen ze wel iemand die mij misschien aan een baan kan helpen. Ook zijn we al een paar keer uitgenodigd bij mensen thuis.

weekendje Sydney

Afgelopen weekend zijn we alweer naar Sydney geweest. Het was er druk omdat het cruiseschip Queen Victoria en haar jongere zusje Queen Elisabeth langs elkaar heen zouden varen op zondag avond. Hierdoor waren er het hele weekend veel mensen op de been om de schepen te bekijken.

Zaterdag hebben we meegedaan aan een "amazing race". Voor 50 dollar kon je meedoen aan een soort speurtocht door Sydney. De opbrengst was bestemd voor twee vriendinnen die in een auto van Londen naar Mongolie gaan rijden. Ze laten zich sponseren om geld op te halen voor de Mongoolse arme mensen. Er waren twaalf locaties kriptisch omschreven. Deze plaatsen moest je in een willekeurige volgorde opzoeken en dan een opdracht uitvoeren. Zo moesten we een tent opzetten, waarbij we maar een hand mochten gebruiken. Sander heeft zelfs geleerd om een band te verwisselen. We hebben ruim vijf uur door Sydney gelopen, wat ons weer een stuk meer van de stad heeft laten zien.



Eigenlijk waren we in Sydney om een vriendin van Sander op te zoeken. Sander kent haar en haar vriend van de tijd dat hij in Mongolie stage liep.



's avonds hebben we heerlijk gegeten aan de rand van Sydney harbour.

Zondag zijn we met een collega van Sander naar een cricket wedstrijd geweest; Australie tegen India. Sander had een Australisch spelers t-shirt aan.


Dat was echt een belevenis. Het duurde een tijdje voordat we de spelregels doorhadden, maar dat was niet erg aangezien de wedstrijd acht uur duurde. Het is een vrij traag spel, zo traag dat een aantal spelers de tijd nam om tijdens de wedstrijd handtekeningen uit te delen.

Na anderhalf uur werd er steeds gestopt voor een drinkpauze. Dan kwam deze rare kar het veld op gereden.

Wat het echt leuk maakte waren de Indische supporters. We zaten achter een rij met tien Indische mannen die erg enthausiast waren. Een ervan was voor Australie maar de rest was gehuld in de indische kleuren. Ze begonnen spontaan te dansen toen er iemand was met een trommel. Helaas werd die persoon door de politie verwijderd.


De tweede helft was een beetje saai maar aan het eind werd het toch nog spannend. Gelukkig heeft Australie gewonnen.

een dagje toeristen

Een oud collega van Sander was op vakantie in Australie. We hebben samen met hen afgelopen zaterdag Sydney van een toeristische kant bekeken. Daar hadden wij nog geen tijd voor gehad. Dus the opera house, harbour bridge, the rocks, Hyde park en de botanische tuinen.

Sydney vanaf de haven.




Je kunt de harbour bridge beklimmen maar daar hadden we geen tijd voor.

Meer foto's zijn te bekijken op onze foto site (algemeen)

Sorry...

Het woord dat de Australiërs al jaren in de greep houdt.

Ze hebben het dat over het wel-of-niet excuses aanbieden aan de Aboriginals. Niet voor het feit dat ze (of laat ik maar even hand in eigen boezem steken: we) een paar honderd jaar geleden de oudste cultuur ter wereld om zeep geholpen hebben door ons dit land toe te eigenen. Maar excuses maken voor de zogenaamde 'stolen generation', of gestolen generatie.

De gestolen generatie is een verzamelwoord voor alle kinderen die door de blanke regering en kerken zijn weggenomen van hun ouders, om ze geforceerd te laten integreren in de blanke maatschappij. Dit gebeurde vaak in speciale opvoedingskampen. Wettelijk gezien werd de biologische ouders het ouderschap ontnomen: ze hadden geen poot om op te staan (als ze uberhaupt wisten waar hun kinderen naartoe gebracht werden). Deze praktijk heeft geduurd van 1869 tot 1969(!).

Dat het zo lang geduurd heeft voor de regering officieel afstand nam van deze zwarte bladzijde in de geschiedenis is niet zo verwonderlijk. De verwachting is namelijk altijd geweest dat met een officieel 'sorry' ook een grote zak met geld gemoeid zou zijn om alle schadeclaims mee af te betalen. Want wat is zo'n excuus waard als je vervolgens geen genoegdoening kunt krijgen voor het leed dat je is aangedaan?

De nieuwe regering Rudd gaat het nu toch proberen. Aankomende woensdag, 13 februari 2008, gaat de regering excuses maken aan de gestolen generatie. Al weken zijn ze bezig om Aboriginee leiders te vragen wat zij vinden dat in zo'n excuus moet komen te staan. Rudd is echter vanaf het begin heel duidelijk geweest: er komt geen geld beschikbaar voor schadevergoedingen. Iedereen vraagt zich daardoor af wat dit excuus eigenlijk inhoudt.

Wij zelf weten ook niet zo goed wat we ervan moeten denken. Want hoe goed bedoeld het ook is: we vragen ons af hoe wij zouden reageren als we in de schoenen van de Aboriginals zouden staan. Wij zouden er misschien meer voor voelen als de regering zich met de echte problemen in de maatschappij bezig zou houden, namelijk de enorme kloof tussen Aboriginals en 'Australiërs'. We zijn ook benieuwd hoe de rest van de wereld op dit excuus zal reageren. Want hoeveel landen hebben niet een of ander koloniaal verleden waar ze nooit officieel excuses voor hebben gemaakt?

Meer weten over de Stolen Generation? Kijk dan de film Rabbit Proof Fence eens!